می فرماید روزی که کودکان پیر می شوند، پیر شدن کودکان دو جور است. پیری در اثر زیاد شدن عمر، سپری کردن دوران کودکی و جوانی و رسیدن به پیری. به کسی که روز به روز نیرویش زیادتر شده و دارای علم و اراده است شابّ می گویند و وقتی قوای او کم شده رو به پیری می رود شیب می گویند. این الفاظ با معانی خود هماهنگ هستند. شباب مضاعف، و از جوانی و شدت قوای جوانی حکایت می کند و شیب اجوف، و با معنای آن که خالی شدن بدن از قوای جوانی است مطابقت دارد. انسان بعد از این که در جوانی قوای مضاعف و مدغَم دارد، با نزدیک شدن به پیری اَجوَف و تو خالی میشود. روز قیامت روزی است که به خاطر کثرت مصیبت و سختی و بلاهای آن بر انسان بسیار کُند می گذرد. سختی های آن روز زیاد است و از مرگ خبری نیست. عذاب هست و پیری ولی کسی نمی میرد. از شدت سختی و رنج، یک روز طولانی است که خداوند تعالی درباره آن میفرماید: ای مردم تقوا پیشه کنید که زلزله ظهور قیامت عظیم است. آن روز خواهید دید که از وحشت و دهشت زنان حامله حمل خود را سقط نموده و زنان شیرده شیر خواره خود را به وحشت و غفلت رها می کنند. مردم را مست و بی هوش می بینید با این که مست نیستند بلکه عذاب خدا خیلی بزرگ است. شدت بلا و مصیبت آن روز به خاطر این است که همه توان و امکاناتی که انسان برای دفاع از خود در برابر مصیبت ها دارد از دستش خارج شده، تشنه و گرسنه و محروم از همه چیز، امنیتی در برابر هول و هراسهای قیامت ندارد. تنها سرمایه او در آن لحظات ایمان قلبی به خدا و دعای مستجاب است. آن روز اگر مدت آن هم کم باشد بر انسان بسیار سخت و طولانی می گذرد زیرا ساعات گرفتاری خیلی طولانی تر از ساعات عافیت بر انسان میگذرد. ساعات گرفتاری را لحظه شماری می کند ولی از دقایق و ساعات خوشی به غفلت می گذرد. پس آن روز بر کودکان دیر گذر است و آنها را پیر می کند، یک روز و دو روز آن مثل یک عمر است که در زندگی دنیا بر کسی بگذرد. می توان گفت آن روز کودکان از کثرت علم و آگاهی که به خوبی ها و بدی ها پیدا می کنند پیر هستند که خداوند تعالی می فرماید: آن روز انسان حقایق را متذکر می شود اما دیگر سودی برایش ندارد .و روزی است که انسان همۀ آنچه برای خود تقدیم کرده یا به تأخیر انداخته می بیند و حاصل همۀ تجربه ها از کودکی تا آخر عمر برای همه انسانها معلوم و مشخص میشود که می فرماید: و آنچه در دل پنهان داشته اند آشکار می شود. می فرماید: آن را به چشم یقین خواهید دید. آن روز چنان علم و آگاهی انسان بالا می رود که پیر و جوان یکسان می دانند و می فهمند. زیرا هر چه قبلا شنیده بودند اکنون به چشم می بینند و معلومات ذهنی آنها عینی میشود. (تفسیر سوره مزمل)